ششصد و نود و هشت پرده تا آن وقت كه بوده طى كرده ، چنان كه در مثنوى گفته : پس به هر دورى وليىّ قائم است * تا قيامت آزمايش دائم است هركه را خوى نكو باشد برست * هركسى كو شيشه دل باشد شكست پس امام حىّ قائم آن ولى است * خواه از نسل عمر خواه از على است مهدى هادى وى است اى نيك‌خو « 1 » * هم نهان وهم نشسته پيش رو او چو نور است وخرد جبريل او * و آن ولىّ كم از او قنديل او وآنكه زآن قنديل كم مشكات ماست * نور او در مرتبهء ترتيبهاست زآنكه هفتصد پرده دارد نور حق * پرده‌هاى نور دارد صد « 2 » طبق از پس هر پرده ، قومى را مقام * صف صفند اين پرده هاشان تا امام « 3 »

--> ( 1 ) در مصدر به جاى نيك خود راه جو آمد است ( 2 ) در مصدر به جاى نيك خو راه جو آمد است ( 3 ) مثنوى 2 21 22